شماره مطلب: 16059

دانش آموزان با شنیدن آمار اعتیاد معتاد نخواهند شد/ زنگ خطر کاهش سن اعتیاد مسئولان را بیدار کرده است؟!

وقتی واقعیت حاکی از بالا بودن آمار است هرچند گفتن این مسائل خوشایند نباشد اما طرح آن زنگ خطری برای جامعه است تا راهکار مبارزه با آسیب را بیابد. هیچ دانش آموزی با شنیدن آمار اعتیاد معتاد نخواهد شد بلکه با توجیه شدن و آگاهی در خصوص عوارض و معضلات اعتیاد، با حواس جمع تر در جامعه حضور می یابد.
نسخه مناسب چاپ

پایگاه اطلاع رسانی سازمان بسیج فرهنگیان- مریم ضیایی: نوجوانی یکی از مهم ترین مراحل زندگی است که در آن، مرحله گذر از متابعت به استقلال اتفاق می افتد و به دلیل بروز تحولات جسمی و انقلاب ژنتیکی و بروز برخی تغییرات روحی در نوجوان و تلاش برای تکوین هویت، شاهد رفتارهای متفاوتی از او هستیم. این دوره از زندگی از جهتی برای والدین و معلم نوجوان نیز برای تعامل با وی حساس است.

تمایل نوجوانان به گذراندن اوقات با گروه های دوستی همسالان و تلاش برای اثبات خود که گاهی با جلب توجه همراه است خصوصیاتی است که اگر با دقت و نظارت معلم و والدین آگاه و آموزش دیده همراه نباشد؛ او را در معرض آسیب، کجروی و هنجارشکنی قرار می دهد. اعتیاد یکی از اقسام آسیب های اجتماعی در کمین نوجوانان است که در سال های اخیر شاهد کاهش سن این رفتار ناهنجاردر کشور بوده ایم.

نوجوانان آسیب پذیرترین قشر در برابر خطر اعتیاد هستند و در صورت وجود عوامل محیطی و خانوادگی احتمال بروز این رفتار در آنها فزونی می گیرد. در این میان در کنار خانواده، مدرسه نیز نقش مهمی در آگاهی بخشی دانش آموزان برای جلوگیری از سوق پیدا کردن آنان به این ناهنجاری دارد که حضور فعال مدارس، نیازمند تخصیص بودجه و جدی گرفتن این معضل است.

چندی پیش منصور کیایی، مدیرکل دفتر پیشگیری از آسیب‌های اجتماعی آموزش و پرورش از وجود ۱۳۶ هزار دانش‌آموز در معرض خطر اعتیاد به مواد مخدر خبر داد که از این میان سه هزار و ۶۰۰ نفر حداقل یکبار مصرف مواد مخدر را تجربه کرده اند.

بی شک با توجه به افزایش این آمار ناخوشایند، لازم است که دستگاه های مرتبط و کارشناسان به دنبال یک راه حل سریع و صحیح باشند اما در این میان نظری مطرح شده است که بیان آمار مربوط به اعتیاد را نادرست می داند؛ علی مؤیدی، قائم مقام دبیرکل ستاد مبارزه با مواد مخدر در واکنش به آمار دانش آموزان معتاد گفته است: آمار دانش‌آموزان معتاد هرچند که بسیار ناچیز است، اما به اعتقاد من، نباید رسانه‌ای شود و با بیان این مطالب مخالف هستم.

البته در متن مصاحبه علت این مخالفت به صراحت تبیین نشده و اشاره به ظریف و لطیف بودن روحیات دانش آموزان و غیرواقعی بودن آمار تنها مستمسک مصاحبه شونده بوده است.

این مخالفت با بیان رسمی و رسانه ای شدن آمار اعتیاد دانش آموزان باعث شد تا به سراغ چند کارشناس برویم و نظر آنها را پیرامون این موضوع جویا شویم.

دکتر غلامحسین معتمدی، روانپزشک و از فعالان رسانه ای عرصه روانشناسی است، او در این خصوص می گوید: «به نظر می رسد پنهان کردن اطلاعات و ندادن آمار در مورد آسیب های اجتماعی نه تنها کمکی به حل آن نمی کند بلکه تجربه نشان داده است که صاحب نظران تا وقتی به آمار درست دسترسی نداشته باشند نمی توانند در مورد آن برنامه ریزی و اندیشه ورزی کنند؛ زیرا آمار از ابزارهای مهم این کار است.

وی علت گستردگی این آسیب را شبکه ای از عوامل در هم تنیده آسیب زا عنوان کرد و افزود: عدم نظارت خانواده، دسترسی آسان به مواد مخدر، فقر و رفاه زیاد و گسترش شبکه های اجتماعی و هنجارهایی مخالف هنجار رایج در جامعه از مهم ترین دلایل گسترش این آسیب است.»

دکتر امان الله قرایی مقدم، جامعه شناس، بدسرپرستی و تک سرپرستی به دلیل افزایش طلاق، اعتیاد والدین، دوستان ناباب، خانواده نامناسب و کم بودن سرگرمی و تفریح نوجوانان را از عوامل رشد این آسیب برشمرد و گفت: «هرچند گفتن آمار ممکن است کم کاری برخی را به ذهن متبادر کند اما اگر آمار رسانه ای نشود نه به علل آن فکر می کنیم که چرا اعتیاد چنین گسترده شده نه اقدام عملی برای از بین بردن آن انجام خواهیم داد.»

دکتر کتایون رازجویان، روانپزشک در خصوص رسانه ای نشدن آمار دانش آموزان معتاد می گوید: «وقتی واقعیت حاکی از بالا بودن آمار است هرچند گفتن این مسائل خوشایند نباشد اما طرح آن زنگ خطری برای جامعه است تا راهکار مبارزه با آسیب را بیابد. هیچ دانش آموزی با شنیدن آمار اعتیاد معتاد نخواهد شد بلکه با توجیه شدن و آگاهی در خصوص عوارض و معضلات اعتیاد، با حواس جمع تر در جامعه حضور می یابد.»

این که آموزش و پرورش از چه طرقی آمار دانش آموزان معتاد را استخراج میکند و تاکنون با توجه به این آمار نگران کننده چه اقداماتی را صورت داده است بحثی جداست، اما این که مسئولی که در خصوص مبارزه با مواد مخدر و کاهش آسیب های آن موظف به برنامه ریزی است چنین نظر غیرکارشناسانه و بی مبنایی را مطرح می کند، مسئله ای است که ظاهرا در راستای توجیه کم کاری های سازمان مذکور است.

لازمه ی برنامه ریزی کارشناسان دسترسی به آمار دقیق است و در کنار آن لازم است زنگ خطر کاهش سن اعتیاد به صدا درآید، هرچند موافق سیاه نمایی در این زمینه نیستیم و آمار دانش آموزان معتاد به نسبت تعداد کل دانش آموزان ناچیز است اما هشدار دادن و ایجاد زمینه های آگاهی بخشی بدون افراط و تفریط در بین خانواده ها و معلمان از راه های مبارزه با این آسیب اجتماعی است که در صورت غفلت از آن آینده ای ناخوشایند رقم خواهد خورد.

 

انتهای پیام/  

 

دیدگاه ها

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهند شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی نوشته شوند و یا غیر مرتبط با موضوع باشند منتشر نخواهند شد.